De tweets vliegen me om de oren... :D ;)

Ambetante twitteraars.

Nee, da's geen gezever!  Ik volg iets van 3 dozijn kranten en gazetten.  Bij voorbeeld Le Monde èn Le Monde Diplomatique, om één van de Franse kranten naast Le Figaro, Le Parisien en natuurlijk AFPresse te noemen. Daarnaast volg ik De Morgen, De Standaard en Het laatste Nieuws/de Nieuwe Gazet omdat ik als Belg in exil wèl wil weten wat de beschaafde pers schrijft èn hoe de Vlaamse lezer "zogezegd" denkt.

Toegegeven, La Stampa is nogal saai en Il Messagero nogal uitbundig over moord en doodslag, maar, ik wil wèl de overstromingen in Roma en de stormen in Pésaro ook als ik in Amsterdam of elders ben, van nabij volgen.  ;) Overigens, ik lees natuurlijk óók de tweets en meestal de persoonlijke link van politici overal ter wereld.  Maar die van Beppe "5 stelle" Grillo in het bijzonder omdat die (waarschijnlijk) niet door een gosth writer geschreven zijn, in tegenstelling tot Barak Obama.

Ik geniet van de flauwe kul die Oe24.at over met name Wenen en Oostenrijkse politieke schandalen uitserveert, en nadat ik de SüdDeutsche Zeitung achter mijn kiezen heb vermaak ik mij met de altijd treffende politieke cartoons uit de Frankfurter Algemeine, die overigens over innovatie e.d. soms heel interessante stukken heeft. Ondertussen heb ik wel 24 tweets van Die TagesZeitung ontvangen over Belijnse zaken en, jawel, een update (lees scheet) over een verdwenen vliegtuig of een medaille of een ontsporing in de VS of zo.

Nah, de Huffington Post tweets zijn genoeg om een idee te hebben en de Washington Post en NY-Times berichten de wereldse en Amerikaanse zaken.  Omdat het omschakelen in 12 talen niet meer gaat zoals het tot 5 jaar geleden ging, lees ik dan The Guardian die net als Al-Jazeera met opmerkelijke, vaak onverwacht interessante onderwerpen komt.   Om in het Engels te blijven èn mijn tranende ogen rust te geven is het dan tijd om eerst EuroNews, dan Russia Today en CCTV  te bekijken.
 Maar om 13:00 schakelt de tv naar het Journaal op Één en dan naar het RTBF Journal op TV5 Monde en toch effe nog naar de RAI alvorens ik weer automatisch bij het Vragenuurtje van de 2e Kamer of De Wetsstraat beland.
 Dan is het tijd voor een goeie ouwe op 13th Street met Columbo of Murder She Wrote of een LAW & ORDER /CSI en natuurlijk om 16:00 THE SHIELD.

Ondertussen wacht de héle NRC-Next op mij en heb ik naast alle Facebook berichten en reacties of likes nog een stroom van tweets.  Wat zeg ik?  Een overstroming van tweets!  Okay, ik deel volgens sommige Facebookers ook te véél berichten met politieke inslag. Maar dat effe terzijde, ondertussen krijg ik REtweets... :(  Hallo!  Al die kranten en omroepen hebben sowieso behalve hun standaard / BREAKING news waarop ik geabonneerd ben, ook een sport, lifestyle, ..... Rubriek die ik dus NIET wil. Wat doen bijv ARD, ZDF (als ergsten)  retweeten ze BIJNA allemaal hun  ......Sport!
Kan je nagaan hoe het op zondag voetbal of de Sochi olympische spelen ging! Ik overdrijf niet; 10.000 tweets op één dag! Jawel, soms lijkt het wel geschreven radio: "ja, ja, ha, Ooooh...... Net naast. Bayern-hanover nog steeds 0-0! " Elke medaille werd zowel door de algemene bron getweet en vervolgens werd hun ...sport en ... BREAKING  geretweet, en vervolgens werden al die tweets NOG eens door al die anderen ge-her-Re-tweet!!!  Nee, geen gezever!  Goud, zilver, brons èn de 4e plaats heb ik ehhh... 1000x op Twitter, 100x op Facebook en tig x op Google+ en andere media toegestuurd gekregen. :( (sommigen met dáárvan weer een e-mail!)

Met regelmaat krijg ik in de kroeg het verwijt dat ik aan (social) media verslaafd zou zijn.  Al dat gechat.. .??? Nou nee, helemaal niet.  Ik chat überhaupt niet, zend 1-3 sms-jes in de drie maanden. Maar jaaaa... Ik wil wel wéten wat er in de wereld gebeurt!  Want ik lees ook The Bangkok Post als het daar oproer is en rond 5 december. :)
Maar opmerkelijk genoeg, in de kroeg hoor ik dan: "Ja, ik zag op ..... / In de krant stond..... " (de Telegraaf, oh ja... Lees ik ook in Café 't Pleintje) half begrepen berichten of alleen de koppen die vaak het artikel NIET omvatten.
Tja.... dàn houd ik mijn mond.  Anders ben ik eigenwijs of op zijn Antwaarps "nen zieverair" !  :D
Dank u voor het lezen van dit gezever! Graag een reactie! ;) 

AllerHande, magazine èn inmiddels goed kookboek!

Nee, ik vond die allerhande van Albert Heijn zo'n dikke10-15 jaar geleden nog hollansche flut!  En dan kwamen ze nog wel met onbestaande recepten voor de nog minder bestaande zogenaamde Vlaamsche Hachee.  Ja akkoord, iederéén in Holland kende Vlaamsche Hachee van diverse blik merken.  Maar geen Belg laat staan Vlaming kent het, herkent het, en afgezien van een hongerige dakloze of straathond, Belgen zeiden toen:"der is toch gienen hond die dà got eten?!?"  

Vlaamse mosselen! Pardon?  Met AH mosselgroenten??? Prei, ui, wortel, selderie. .???  Ja, mèt -dure- DeVos & Lemmens mosselsaus, (voor de NL markt bedacht/gemaakt) D&L is inderdaad Belgisch (of Vlaams voor de NV-A ers) èn maakt heerlijke sauzen en Belgian Pickles!   Maar, prij is sowieso bij mosselen uit den boze!  No way!  In prei zitten bepaalde stoffen en enzymen (=net als Bio-Tex) die eiwitten afbreken. En mosselen zijn puur eiwit! 

Net vers uit Bangkok na 6 weken in 2005, met het -overigens door een Belg in Bangkok geschreven en gestichte- Blue Elephant kookboek èn kookschool voor SAS Hotels, en andere Thaise boeken en DVD's zag ik weer bepaalde "Echt Thaise" recepten in Allerhande waarvan mij de broek afzakte.

En last but not least, stonden er later ook echt typische Italiaanse recepten: men neme spaghetti (AH, 500 gr) .... AH Bolognesesaus (potje 400gr) en ja, er was nog een gebruiksaanwijzing om gehakt "rul" te bakken :( 

Op alle bovenstaande voorbeelden heb ik AH geschreven.  En nee, nooit wat van gehoord.  Maar.... Yep, ze luisteren/lezen weldegelijk!  De mosselgroenten waren in no time zonder die ellendige prei!  De wortel (die ook niet Vlaams is) maar wèl een zoeter tintje geeft en met een pepertje in België hier en daar als "al Espagnoles" geserveerd word, verdween ook!

Maar de afgelopen tijd, zeg maar laatste jaar, zie ik hoe langer hoe meer recepten waarbij ik denk: "hé... Dat moet ik eens probreren!" Of, jawel: "Juist! Zó zou het moeten!" :)  Met andere woorden:  of MIJN receptuur e/o kritiek wel of niet meegenomen is, is onbelangrijk.  Feit is wel dat Allerhande nu met recepten aankomt waarbij IK denk: had ik kunnen schrijven/wou dat ik het bedacht had.

Chapeau Allerhande! :) Ik blijf alles kritisch volgen en feedback geven en, als er een feitelijke nonsense reclame over z.g. wegens zachte winter vroege asperges (uit de kas!) zal ik niet mijn mond houden en als eerste het bericht delen met "Wat een onzin!!!" Maar, ere wie ere toekomt! :) En dan zeg ik het óók! :)

For life; Bejart, Mercury, Queen, Favreau. Nu in theater Carré Amsterdam!

---

Hij is Freddy niet, maar zo voelt dat wel

(Plain text na de pagina foto.)

Dans Ballet for Life

Vanaf vanavond in Carré: Ballet for Life // Julien Favreau – tenger, blond, blauwe ogen – vertolkt in de voorstelling Freddie Mercury // Dat betekent „veel geven, heel veel geven”

Francine van der Wiel

Medewerker Dans

Hij lijkt in de verste verte niet op Freddie Mercury, maar Julien Favreau – tenger, blond, blauwe ogen – heeft na een keer of 300 optreden in Ballet for Life zijn 'innerlijke rockster' wel ontdekt. Vanaf donderdag danst hij de hoofdrol in Maurice Béjarts dansspektakel uit 1997, waarin de flamboyante voorman van Queen herleeft in een caleidoscopische opeenvolging van scènes die aspecten uit het leven van Mercury verbeelden: de showman, de herenliefde, en aids, de ziekte die hem velde.

In de kantine van Ballet Béjart in Lausanne bekent Favreau dat hij aanvankelijk geen fan van Queen was. „En toen Béjart zei dat ik deze rol moest doen”, lacht hij, „was ik jong en verlegen. Mijn Freddie was destijds te clean. Nu voel ik me goed in mijn rol, ik heb geen remmingen meer. Ik ben van de muziek gaan houden, krijg er energie van. Op een dynamisch nummer als Radio Gaga kan ik helemaal losgaan.”

Voor de vierde keer nu presenteert Ballet Béjart Lausanne in Amsterdam Ballet for Life, een voorstelling over jeugd en hoop, maar paradoxaal genoeg wemelend van de illustere doden. Maurice Béjart (1927-2007) liet zich inspireren door podiumbeest Mercury (op 45-jarige leeftijd overleden in 1991), in wie hij overeenkomsten zag met zijn muze en geliefde, de charismatische danser Jorge Donn (overleden in 1992, ook 45). Én met componist Wolfgang Amadeus Mozart, net als Mercury en Donn een man met gevoel voor theater én jong overleden, op 35-jarige leeftijd in 1791. „Ik ben ervan overtuigd”, zei de choreograaf hierover zelf, „dat in het niemandsland dat we allemaal vroeger of later zullen betreden, Freddie Mercury en Mozart nu en dan samen aan het klavier zitten.” Gianni Versace, verantwoordelijk voor de kostuums, werd een half jaar na de première in 1997 vermoord.

Met de dood als rode draad is Ballet for Life toch een opgewekte, wervelende show, soms ontroerend, bijvoorbeeld als Donn op filmbeelden even tot leven wordt gewekt, dan weer bombastisch en gevaarlijk naar kitsch overhellend, net als de clips en stadionspektakels van Mercury en kornuiten.

De Queenfanclub komt ook

„Na Boléro, dat we ook weer naar Amsterdam brengen, is Ballet for Life een van de meest populaire balletten van Béjart”, aldus Gil Roman, de huidige artistiek leider van Ballet Béjart Lausanne, in zijn kantoor. Het geheim? „Het is een stuk dat publieksgroepen verbindt; jong met oud – Queen is ondertussen iets van de oudere generatie, jongeren ontdekken de muziek weer – dansliefhebbers met muziekfans.” En inderdaad: de Nederlandse fanclub van Queen meldde al in november dat Ballet for Life weer naar Nederland zou komen.

Zo doet Ballet for Life de reputatie van Maurice Béjart eer aan. Hij was de choreograaf die in de jaren zestig al zijn voorstellingen uit de theaters haalde, om ze in sportpaleizen en congreszalen aan een groot en jong publiek te tonen. Als ras-eclecticus mixte hij dans met circus, yoga, popmuziek en Oosterse filosofie. Een hoogtepunt uit zijn oeuvre is Le Sacre du Printemps uit 1959, een viering van de seksualiteit, destijds nog een gewaagd onderwerp.

Vanaf het ontwaken van het grote dansersensemble op It’s a Beautiful Day tot en met het optimistische slotnummer The Show Must Go On (uiteraard ontbreekt Bohemian Rhapsody niet), zapt Ballet for Life vlot voorbij.

Aan Favreau de taak om, avond aan avond, alle aandacht op te eisen, zoals Mercury dat deed. „Veel geven, heel veel geven”, is de oplossing van de danser, „en steeds die rol blijven spelen. Freddie dansen is moeilijker dan een gewone balletrol.”

‘Ontmoeting’ in Montreux

In 1992, vlak na de dood van Jorge Donn, bezocht Maurice Béjart het nabij Lausanne gelegen Montreux, waar hij uitkeek over het meer van Genève. Kort daarop kwam het album Made in Heaven uit, met de laatste nummers die Queen een jaar eerder opnam met de toen al zwaar zieke Mercury. Tot Béjarts verwondering sierde het panorama dat hij pas nog had bewonderd de cover. Uit die ‘ontmoeting’ met Queen is Ballet for Life geboren.

In Montreux nam Queen sinds 1978 alle albums op in de studioruimtes van het casino. Tegenwoordig is het stadje een bedevaartsplaats voor Queenfans, die zich laten fotograferen bij het groteske standbeeld van Mercury aan de oever van het meer of ongegeneerd de privétuin binnendringen waar hun goden grote feesten gaven. Sinds december 2013 is in het casino een permanente tentoonstelling ingericht. Achter een enorme mengtafel kunnen fans even dromen dat zíj ‘aan de knoppen’ van hun favoriete band zitten.

Ballet Béjart Lausanne, Theater Carré: 13/3 t/m 20/3. Programma I: Ballet for Life, Programma II: Boléro, Light.

Ballet for Life is een perfecte voorstelling voor beginners: populaire rock van Queen wordt gecombineerd met modern ballet. De in 2007 overleden choreograaf Maurice Béjart staat erom bekend dat hij ballet toegankelijk maakt voor een groot publiek.

Als ras-eclecticus mixte Béjart dans met circus, yoga, popmuziek en Oosterse filosofie. Een hoogtepunt uit zijn oeuvre is Le Sacre du Printemps uit 1959, een viering van de seksualiteit, destijds nog een gewaagd onderwerp.

---

Dit artikel is verschenen in de nrc.next van donderdag 13 maart 2014 op pagina 24

Plassterk met slappe plas!

Nee, ik ben helemaal géén anti Plassterk!!! In tegendeel, ik denk dat het een van de weinige integere politici is.  Maar... :/ Tijdens het talkshowing bij Pauw en Witteman vorige week donderdag (?) waarbij hij zijn "hand in het vuur wou steken" inzake de overstap van Eurlings naar de KLM, wou ik als ik het had, onmiddellijk met een barbecue bakkie naar de studio gegaan zijn! Echt! En dan had hij geen fikken (maar Hollandse sateetjes) gehad!  Beste Ronald, je laat je door je ambtenaren grof verneuken! Héél beslist!  Ja wie ben ik... :(  oh, op pagina 53 van de schrijver over de "Waarheid over de Bijlmerramp" En wel:  "een gekke googelaar!" die  niet in het boek, in tegendeel, wèl de werkelijkheid verteld had!  Maar de hele parlementaire enquete commissie is m.n. aan de hand van onderzoeker en spreekverboden opleggende hr. Wolleswinkel  letterlijk om de tuin geleid.  Weken lang!!!  "Meineed, meineed, meineed!" roepende en ja, ik werd derhalve via-via in een psychiatrische inrichting opgesloten! (Een weekend om nooit te vergeten) :D

Yep, eerdaags komt het tóch uit. :) 

"Longen" een nieuw toneelstuk. Mag het geluid aan? ;)

Is het erg om bijna 61te worden? Soms wel!  Bijvoorbeeld als je na ruim 50 jaar theater in alle vormen, maten en ambachten, in de zaal zit en weer naar de nieuwe kleren van de keizer zit te kijken. In dit geval PROBEERT te luisteren want te zien viel er al bitter weinig. De cloe van de nieuwe kleren van de keizer is dat hij niks aan had. In dit geval dat iedereen met ingehouden adem - vandáár de titel longen waarschijnlijk - zit te luisteren.  Jawel, exact anderhalf uur een onafgebroken waterval en stroom van woorden die als ze al hoorbaar waren, niet te verstaan waren.  Na een paar minuten - die erg lang leken - waarin het paar een kakofonie van twee monologen tegelijkertijd produceerden en ik er letterlijk geen touw aan vast kon knopen, begonnen ze om beurten te praten.  Maar eh... lag het nou aan mij... Toch even testen: linker wijsvinger in linker oor, omwisselen, en dan beide oren. Kompleet stilte.  Nee, het lag duidelijk niet aan mijn oren.  Bovendien meende ik -terecht- echt hoofdmicrofoontjes te zien en in de eerste teksten spongen de "S"-sissen (miSSchien iS 't wel miSs...) er bovenuit en werd er duidelijk in de 1,5 kHz, de hoge tonen geknepen... tot er niets meer te horen was... :(

Zoals altijd, lees ik nooit vooraf een programma tenzij het in een mij vreemde taal gaat.  Maar bij Longen waren er geen ondertitels voor slechthorenden en den klank die was zoprecies "complètement foutus".  Wij zaten weliswaar op de laatste bevolkte rij van de tribune, in het midden, en ik dacht dus eerst nog dat het misschien aan mijn oren lag, maar na een stiefkwartiertje was het mij duidelijk.  Ten eerste viel Hans na 10 minuten geschuifel in zijn stoel en eerst ook in zijn oren poerend, in semi-comateuze slaap waartegen ik tevergeefs een uur lang met mijn elleboog heb zitten stoten; resultaat: ik zit nu met een blauwe elleboog dus. ;)  Secundo: Met regelmaat viel er een "hahaha" van de uiterste plaats rechts van ons, soms simultaan met een "hahaha" uiterst links enkele rijen voor ons.  En juist omdat iedereen gespannen met ingehouden adem zat te luisteren waardoor je een speld had kunnen horen vallen, kwamen die spontane sololachjes irritant overdonderend over.  Ja, de regisseur heeft natuurlijk geen ondertiteling nodig. Een enkele keer ontstegen er middenvoor óók wel een paar lachjes of gegrinnik en één keer lachte zowaar de halve zaal; echt waar! :D  "Zij" is dan alweer een minuut of zo bezig met een alweer onverstaanbare "kwebbel-de-kwebbel-de-kwebbel-nee-hoor-kwebbel-de-kwebbel-..." monoloog waarop "hij" plots luid en duidelijk, dwars door het gekwebbel: "Kutwijf! Kutwijf, kutwijf, kutwijf, kutwijf!" roept. Ja da's echt lachen dus. B:-)

Het toneelbeeld dan?  Een absoluut smaakvol zwart, circa 60 cm hoog bij 10 x 10 m podium, met links en rechts 2 uitsparingen (opgangen?), rechtsvoor en linksachter een stuk of 20 spotlampjes aan lange zwarte draden die de uiterste hoeken markeerden.  Soort van "Schöner Wohnen" @1970 beeld. Symbolische metaforen of zo? En naar ik aanneem om te laten zien dat ze echt, heus wel konden branden, gingen ze na een uur rechtsvoor enkele minuten aan, en later linksachter idem.  Achterin de silhouetten van een man en een vrouw, tête-à-tête gefiguurzaagd in het podium en vanonder met cool TL aangelicht. (Gelukkig bleef dat de hele voorstelling onveranderd.) Al met al, een héél mooi podium waarbij je eigenlijk een voortdurende bestorming door een 20 tal spelers verwacht.  Een podium voor Lear, Hamlet of "the Scottish play" zoals bij Toneel Groep Amsterdam, met of zonder die 13 opgepotte coniferen die één voor één hé-hopla door de lucht gelanceerd op het vierkante vlak "arrêt-lap!" te pletter vielen (*)  Maar helaas, behalve de onverstaanbare woordenstroom werd het verder lege podium eigenlijk onbenut door hem en haar die telkens een stiefkwartiertje lang dan weer vis-a-vis nagenoeg roerloos, dan eens op de grond zittend met als hoogtepunt rug-tegen-rug zelfs zowat volkomen onhoorbaar, of keuvelend of kibbelend een metertje of twee, misschien wel eens 3 op het 10 x 10m aflegden. :(

De belichting dan???  <zucht> aha!  Zou dat de diepere betekenis van Longen zijn? Na zo'n anderhalf uur met ingehouden adem apnoaes valt er heel wat te zuchten! ;)  Als lichtontwerper en belichter zie ik met regelmaat dingen waarbij ik denk "les goûts et les couleurs ne ce discutent pas".  Ik en volgelingen van Sir Richard Pilbrow gaan altijd uit van "motivated light source" terwijl bijvoorbeeld het Duitse opera en toneel vaak "brutales Licht" om het effect willen.  Het één sluit het ander niet uit, en ongeacht welk uitgangspunt, heb je fascinerende, oogverblindende, onmerkbaar dramatische, .... En <zucht> "kut met peren" zoals bij Longen.  Afgezien van 2 statieven met elk een profielschijnwerper met een full ct. blue / orange, zowel links als rechts die als de twee stonden nog iets van contouren lieten zien, heb ik me doodgeërgerd aan het verder 100% letterlijk van voren platgegooide gedoe.  

Op internet net ff gekeken wat er te vinden was.  (**)  Tja, ... Er staat een citaat uit vrijwel het begin van het stuk :  “Ik zou zeven jaar lang iedere dag naar New York op en neer kunnen vliegen en nog steeds niet zo veel schade aan het milieu aanrichten als wanneer ik één kind zou krijgen. Tienduizend ton CO2. Zoveel weegt de Eiffeltoren. Ik zou de Eiffeltoren liggen te baren.”

Dat leest wel intrigerend maar ik heb letterlijk alleen "n'r New York op-n-neer vliegen" dat "gewicht van de Eifeltoren" en "baren" kunnen verstaan.  En dat "baren" is dan nog een conclusie omdat het enige wat wèl te begrijpen was in het voorafgaande gereteketet, is dat het blijkbaar over de zin of juist onzin van kinderen krijgen of hebben ging.

Het curriculum van de cast heeft het o.a. over "een reizende ster" en wellicht is dat ook zo als ze tenminste hoor- en verstaanbaar is.  En de regie beloofd wel snor te zitten met zo'n credit lijst.  Vanzelfsprekend verwachte ik geen gooi-en-smijtwerk, slaande deuren, onderbroeken-theater van de lach.  Hoewel, dat "kutwijf" 5x, is toch wel een béétje... :D  Maar gezien de absoluut mini-minimalistische non-acties, en doorratelende spraakwatervallen, vraag ik mij dan even af of hij wellicht gespecialiseerd is in hóórspelen?  Oops... "Da's een abuis die niet juist was!" zeggen ze dan in Antwerpen. ;) :D 

Hopeloos? Tja, misschien zijn de teksten wèl grappig en zelfs als hóórspel best te genieten.  Maar mag er dan wel 65 db versterking overheen?  

Was er een tech mankement?  Dan was het al vanaf het begin en dan stop je gelijk tot het euvel verholpen is.  Niet te verhelpen?  Dan harder, ouderwets onversterkt spreken.  Pech is niet leuk, in tegendeel zelfs.  Maar professioneel is het alles behalve om het publiek 1,5 uur naar onverstaanbare klanken te laten luisteren.

(*) the Scottish play oftewel Macbeth  zoals in december 2012 door TGA. zie mijn kritiek die ik naar het blog hiervoor verplaatst heb. 

(**) de link naar Compagnietheater.nl gaf het volgende:  

>>Longen. Studio Dubbelagent

Terwijl de aarde opwarmt, de economie op z’n gat ligt en de samenleving verhardt, wil een jong stelletje wel/niet/wel/niet/wel een kind. Denken ze daar te veel over na, dan doen ze het nooit. Denken ze er te weinig over na, dan wordt het een ramp. Wat gaat eerder stuk: de aarde, of hun relatie?

               "Ik zou zeven jaar lang iedere dag naar New York op en neer kunnen vliegen en nog steeds niet zo veel schade aan het milieu aanrichten als wanneer ik één kind zou krijgen. Tienduizend ton CO2. Zoveel weegt de Eiffeltoren. Ik zou de Eiffeltoren liggen te baren.”

Een sprankelende, tragikomische dialoog die na weergaloze successen in Engeland en Amerika nu voor het eerst in Nederland speelt. Longen is een scherpe, veelgelaagde voorstelling voor een breed publiek. Een love story in al z’n pijnlijke eerlijke gebreken, over een generatie voor wie onzekerheid de enige zekerheid is. 

Studio Dubbelagent

Studio Dubbelagent kenmerkt zich door een voorkeur voor brutaal nieuw werk, vlotte ensceneringen en een uitgesproken onderwerpskeuze. Met lef, dynamiek en passie, maar ook met het geloof dat theater niet enkel voor de elite moet zijn. Geleid door Teunkie van der Sluijs, maakt het toegankelijk teksttoneel dat uitblinkt door nauwkeurige acteursregie.

Teun Kuilboer verwierf bekendheid door zijn rollen in Goede Tijden Slechte Tijden en Meiden van de Wit, en films als De Heineken Ontvoering, Nova Zembla en Volle Maan. Recent speelde hij de hoofdrol in de film Deal van Eddy Terstal. Op het toneel was hij eerder te bewonderen in Romeo over Julia (REP), Onze Jeugd (Senf) en Vuur (DNA).

Laura de Boer is een rijzende ster op het Nederlands toneel, en speelde hoofdrollen in onder meer Anne en Zef, Thaiboxverdriet en Clyde en Bonnie (De Toneelmakerij), naast rollen bij Toneelgroep Amsterdam, Oostpool en het Nationale Toneel. Ook speelde ze in speelfilms als Tiramisu en Julia’s Hart. Recent vervulde ze de hoofdrol in de Duitse thriller Du hast es versprochen.

Regisseur Teunkie van der Sluijs werkt voornamelijk in Engeland, waar hij stafregisseur is bij het Royal National Theatre in Londen. Hij regisseerde onder meer Yasser van Abdelkader Benali, Winter van Jon Fosse en Women Laughing van Michael Wall. In Nederland maakte hij voorstellingen voor het Rozentheater, de Koninklijke Schouwburg Den Haag en het Festival aan de Werf. Vorig seizoen ontving hij in Londen nominaties voor de Best Director Award en de Samuel Beckett Award voor zijn theaterbewerking van de Franse speelfilm La Haine, in coproductie met Likeminds. 

 

Met: Teun Kuilboer & Laura de Boer 

Regie: Teunkie van der Sluijs

Data

WO 22 t/m ZA 25 jan

Aanvang 20.30 uur 

ZO 26 januari

Aanvang 15.00 uur

Entree

Normaal: 20,-

CJP/Stadspas/Student: 15,-

Macbeth.

[Dit is een herplaatsing vanuit mijn Engelse My Opinions van dec. 2012 (staat daar nog) omdat ik bij LONGEN hiernaar verwezen heb.]

Ojee! "The Scottish Play" van Shakespeare door Toneelgroep Amsterdam, met een cast waarbij je verwacht dat je te weing vingers zult hebben om af te kunnen likken, viel niet in goede aarde.

Wel werd er driftig met bloed en coniferen van de Gamma gesmeten! Waarachtig, 13 stuks welgeteld, vlogen aan het einde, één voor één aangesleept, hoog door de lucht vanachter de roestvrijstalen Smegg design keuken midden op het toneel te pletter. Mijn associatie was, overigens heel toepasselijk, het schotse paalwerpen, en vooral in de versie van Suske & Wiske waarbij ik verwachtte dat Jerommeke "dat zal hier rap gedaan zijn, zie" de twee overgebleven coniferen "arrêt, lap" er bij zou smijten. Maar voordat Macbeth aan het slot in de aanval gaat en de ene opgepotte groene conifeer na de andere om zeep helpt, worden hij en het bloederige toneel goed natgespoten! Dat voorkwam dat hij èn de eerste rijen, onder opstuivend turf terecht zouden komen! 
Kijk, dat bedoel ik nou: gewoon Gamma! De tuinslang rolde overigen zichzelf - wobbel-wobbel-wobbel-wop - op de haspel, net als het snoer van een stofzuiger. Wat een regievondst! ;)

Origineel was wel het idee om de drie toverkollen door zijn omgeving te laten vertolken. Waarom ze er nou een soort parodie op Jiskefet's Oesama en andere creaties van Romeyn leken te zijn, werd mij niet duidelijk. Maar soms waren Macbeth 's hersenspinsels in deze aanpak wèl grappig. Aan het einde zat overigens nog een beeld dat tot vragen leidt: iemand zit op het aanrecht - terwijl de coniferen over hem heen vliegen - met een grote soeplepel in de pan of mogelijke heksenketel te roeren en later lijkt het alsof hij het over zijn voeten in de gootsteen zit te scheppen. Dat schotten gierig zouden zijn is een bekende karikatuur. Maar de soep op smaak brengen met tenenkaas? :D

Zoals gezegd, ik ben behalve liefhebber van the Scottish play, ook fan van de hele cast! En ja, het zijn en blijven eerste klasse acteurs! Maar desalniettemin, konden ze mij whats-o-ever niet beroeren. Aan het einde begon ik melig te worden van al het Gamma en Suske en Wiske gedoe terwijl ik na het eerste half uur echt om de 5 a 10 minuten telkens even wegdommelde. Maar, zoals bij TA gebruikelijk is, weerklinken er met regelmaat overtreffende geluidseffecten wat decibellen en -toeters betreft en wel het liefst een minuut of zo lang. Ter afwisseling worden ook wel machinegeweren of ander schiettuig ingezet die eveneens prima wekkers zijn. En bij een design keuken passen natuurlijk geen speren en zwaarden, dus dat is wèl zo consequent! Echt stierlijk vervelend, hoogst irritant en doodvermoeiend is de gewoonte tegenwoordig om zelfs een complete batterij schijnwerpers, stralers of ander belichtingsmateriaal de zaal in te laten schijnen. Dit keer was het vooraf èn gedurende de gehéle voorstelling prijs. Daardoor ga je je ogen wat dichtknijpen... tot ze vanzelf dichtvallen. Jong en oud, overal zag ik knikkende hoofden en met regelmaat was er weer iemand minder in de zaal. TA rekruteerde ook als gewoonlijk nogal wat middelbare scholieren. Dat is natuurlijk toe te juichen. Maar de hele rij naast mij op het eerste balkon begon een na een op te krassen na een dik uur. En dat is natuurlijk weer treurig.

Zoals altijd, lees ik het programma pas nadat ik mijn zegje zoals bovenstaand neergeschreven heb. Tja, ik vrees dat diegenen die het stuk niet zo goed kennen als ondergetekende, èn de ronkende volzinnen in het programma gelezen hebben, er helemaal niets meer van begrepen hebben. Wat dacht u van volgende zinnen: "Centraal op het toneel bevindt zich een vierkant vlak: ..(..).. Het is zowel een fysieke als mentale ruimte, omdat de gebeurtenissen een circulaire structuur hebben." Dat is volgens mij echt Gamma logica. Maar "Over Macbeth" gaat in het programma nader in op de psyche van de protagonisten. "Onze hypothese is dat er tussen Macbeth en zijn vrouw een sadomasochistische verhouding bestaat." Dat is voor mij een geheel nieuwe insteek! De daaropvolgende theorieën, observaties en conclusies in het programma zijn op zich niet eens ver gezocht. Maar tenzij het telkens bij mijn wegdutten plaatsvond, ik heb niets van dat alles op het toneel teruggezien. Merkwaardig genoeg zijn er ook echte contradicties. "is Macbeth een psychopaat? Nee, " aldus het programma. En even verder lezen we dat het "een misverstand is om te denken dat het Macbeth om de macht gaat, nee het gaat hem om het moorden!" Misschien heb ik een verkeerde definitie van een psychopaat??? Aan het einde van "Over Macbeth" viel mijn broek toch van mijn gat af. : "...(...)... Geweld is bij Shakespeare altijd extreem, maar nooit blind. Geweld wordt gepleegd met open ogen. Er is een gedachte en een besluit. Ook Anders Breivik was niet blind. " (einde "Over Macbeth") Dan moet ik echt aan Macbeth's laatste zinnen van zijn slotmonoloog denken :
"Life is like a shadow; A poor player that struts an frets his hour upon the stage. It's a tale told by an idiot, full of sound and fury; and then is heard no more." Eerlijk gezegt, zo letterlijk heb ik het niet eerder meegemaakt, en dat is geen compliment, helaas.

P.S. Bijgeloof in het theater. In Engeland mag je het stuk alleen als "The Scottish Play" aanduiden, anders brengt het rampspoed en ongelukken met zich mee. :)

http://www.amnesty.nl/bedankt-0

http://www.amnesty.nl/bedankt-0