Posts tonen met het label residentie orkest. Alle posts tonen
Posts tonen met het label residentie orkest. Alle posts tonen

maandag 1 juni 2015

SEMELE (G.F.Händel) Sjaron Minailo Productie voor OPERADAGEN ROTTERDAM 15

Het blijft soms plezant!  Ook deze voorstelling van Operadagen Rotterdam! ;)  
Ik zou zeggen "sappelen" met SEMELE van G.F. Händel.  Nadat we "follow the leader Hans" en ik de hele Wilhelmina Pier op de Rotterdamse Kop van Zuid gezien hadden en ik dacht: "Ho effe Hans, hier is de nieuwe Lantaarn/Venster, die weten vast wel waar LP2 is, kwamen we toch op de bestemming.  Bij binnenkomst kreeg ik een kaartje aangereikt van het VSB fonds: of we/ik "uw mening over OPERADAGEN Rotterdam wil geven via deze link: www.gfk.nl/DDR.??? Oeps, niet DDR maar ODR dus! 8-) Ja, ik heb twee brillen nodig om te zien wat er staat.  Maar ik vond het wel een plezant begin! 
Afijn, na een sloot koffie binnen gewerkt te hebben (toegegeven, slechts €1 !) zitten we "vol verwachting klopt ons hart" op aparte bijzetstoelen tussen de 2 tribunes dus op rij 1! Prima deluxe! :) 

Nou had ik in het schemerduister al iets als een levensgrote cervela, (voor Hollanders soort van frikandel) in plastic gerold ontwaard midden op het speelvlak dat door zeg maar 20 stoelen afgebakend was. Intrigerend beeld, dat wel!  Afijn, toen de waarschijnlijk eveneens verdwaalde laatkomers zich eindelijk op de tribune genesteld hadden ging het orkest nog effe stemmen en ja hoor, zaallicht uit, lichtstand 2 : de cervela blijkt Sjaron zelf te zijn, en, in zijnen blote flikker in een soort condoom rubber aan de meter gewikkeld te zijn! :D  Toen hij zich wat verder opstelde dacht ik "tiens? Is het nu "Mmmm Mora!" of kosjere runderworst van dinges, uit de Rijnstraat reclame? Volgens het programma blijkt nu achteraf dat het de uitbeelding van Dionysus, de god van de driften en verlangens was! Tja..... Dus toch "Mmmm Mora!" reclame? Maar na enig ronddolen verdwijnt "MmmmMora" en begint het pas! 

Sakkertwee zeg! Kent u K3?  Bijkanst 2 uur lang :  "Handjes op de heupen, handjes in de zij..."  Of zoiets toch. Ik heb me bijna 2 uur suf zitten denken wat die gebarentaal bij Semele in godsnaam kon betekenen. Ondanks de boventiteling kwam ik er niet achter. En, doordat ik me suf zat te "prakizeren", is mij inhoudelijk zowat alles ontgaan. Het was beslist niet :"ik hem een potteke mê vet, al op de tafel gezet" al deed het mij qua herhalingen er wel aan denken. ;)

Toegegeven, ik vind barokmuziek en barokopera vaak stier-vervelend.  En Händel C.q. Haendel op 2 korte (en 1 erg lang) werken na, mits door Harry Kupfer geregisseerd, al helemaal om te zitten knarsetanden. Alleen Trisdee Na Patalung en Sir Simon Rattle "-And-Roll" kunnen er soms verrassend schwung aan geven en Rene Jacobs wil het soms als thriller benaderen zodat ik me dan niet echt kapot zit te vervelen.  Okay, Jan Willem de Vriend kan er razend interessant over vertellen met telkens een high-light van een minuutje!  En, al heb ik geen valse noot of inzet gehoord door het Residentieorkest heb me maar nèt niet geërgerd, behalve dan dat ik na 90 minuten telkens moest zuchten dat het nog steeds niet "eindelijk gedaan en opgevouwen" was.   Ook toegegeven, ik vind vaak dat er onzinnig en onbegrijpelijk veel opgeleukt word bij opera, en hier was KA-3 Plopsaland volop aanwezig, zij het dat KA 3 dansjes naar verluid zelfs voor kleuters wèl te begrijpen zijn.  Daarnaast was er gedurende die 110 minuten die mij 110 eindeloos lange minuten leken, een continue stoelendans met 20 stoelen voor 6 protagonisten die - behalve met zijn zessen "handjes op de heupen" deden -  om te beginnen om de haverklap  een "oh Amaai, ik val van mijnen tout-entier" waarbij ze achterover in de stoel in katzwijm vielen (of was het een epileptische aanval) Daarbij was er ook één die om de 5 minuten niet achterover in, maar voorover vàn de stoel dook en wonder o wonder, na enig droogzwemmen wederopstanding kende!  Nu ik achteraf toch het programma bestudeerd heb blijkt het mimograaf Frits Vogels te zijn! Voor ingewijden: de moderne Marcel Marceau der Lage landen.  En, eerlijk is eerlijk, het was de eerste keer zó overtuigend!  Iedereen viel achterover in katzwijm maar hij dook voorover dus en ik dacht : "Arrêt lap zeg! parachuteduik zonder parachute, recht op zijn bakkes!" Ik twijfelde of hij soms ècht van zijnen sus gevallen was!  En in een flits bedacht ik dat ik in dat gloednieuwe PS2 helemaal geen A.E.D. pack gezien had!  Tenminste, de eerste keer dan!  Hij blijkt niet Lazerus maar Amor uit te beelden?!  Is die ook (tenminste 7 keer) wederopgestaan?  Al sla je me dood, ook weer géén idee! 
Maar allez kadée, bijna aan het slot kregen we ook nog een 3e keer de "Mmmm Mora" cervela in caoutchouc (condoomrubber) "Wanderung" van Sjaron die plots hocus-pocus sim-salabim in een Conchita Wurst in chique rood veranderde.   En ach, na 6 stiefkwartierjes gedoe is zoiets als "I am who I am" en niet onverdienstelijk hoog krijsend gezongen, best te pruimen hoor!  Eigenlijk best grappig zelfs zo'n Cage aux Folles divertissement!   Ik wou "we want more!" roepen maar helaas... het orkest zette echt "Attacca" prompt wederom een stoelendans in.  Met zijn zessen kwam er nu een soort "Y.M.C.A.!" dansje!  En ja hoor, de ene na de andere krijgt weer een appelflauwte, de ander duikt weer van de stoel recht op zijne smikkel om schoolslag droogzwemmen te proberen, dan volgt er een verkramping van de handen (hebben de goden en stervenden Parkinson gekregen?)  en dan weer tot finale: 
"Handjes op de heupen, handjes in zij, wol opdraaien en mondjes dicht, we zijn helemaal niet blij! " (Bis, bis, bis,...)  Allez, dat is wat ik er dan tenslotte van kon maken! 

Zoals altijd, ik lees nooit het programma van te voren tenzij het een Chinees werk is of zo zonder boventiteling.  En ondanks een paar fenomenale coloraturen aan het einde door de altijd schitterende Claron McFadden en de Conchita Wurst surprise in beeldig rood, was het voor mij echt "de nieuwe kleren van de keizer". Bovendien was er nog een teleurstelling: in beeldig rood Soireekleed op blote kakken (puur les Flamands: op blote poten) ipv op stiletto pumps???  Sjaron Conchita Unwurstig!   :D 

Sorry. Ik kon echt niet applaudisseren!   Hans informeerde of ik boos was? Nee, niet boos! Maar echt in geen tijden weer zólang naar op zijn Vlaams "flauwe zever" zitten kijken. Ja, ik weet het, bij Sjaron moet je geen "rechttoe-rechtaan" verwachten en dat dééd ik ook niet!  Integendeel, ik zat op het randje van de stoel... de eerste 20-30 minuten tot de vijfde appelflauwte/handjes/ enz.!

Enkele bezoekers die net als ik wel "blij" buiten een sigaretje gingen roken na afloop, begonnen een discussie die mij de oren deed spitsen:   "Zeg, kon jij er nou een touw aan vast knopen??? Ik heb er echt geen snars van gesnopen!  Eh? Nee, ik ook niet, maar da's normaal bij opera! Oh zo... Wat eten jullie morgen?"  Tja.... B:-) Niet dat ik me in die discussie wilde mengen, maar het was iets waar bovendien niks tegenin te brengen valt! Ik moet het echt onthouden "Geen touw aan vast te knopen maar da's normaal bij opera!" :D

P.S. Ik heb gewacht met publiceren.  Ik ben echt erg gesteld op Sjaron Minailo en al 35 jaar op Claron McFadden en ook al jaren op Sophie Maczewsky.  :)  Ik kijk uit naar de volgende productie!  Alleen kan ik niet liegen en nog minder slijmen!!! Ik heb Semele niet belachelijk willen maken en ook niet de grond in stampen!  Ik hoop dat wie het gemist heeft (of gezien heeft) hier de humor in ziet. :)     

vrijdag 3 oktober 2014

L'ÉTOILE (generale rep./dress reh.) de Nationale Opera



Componist Emmanuel Chabrier? Had ik nog nooit van gehoord, evenmin van de librettisten Eugène Leterrier en Albert Vanloo.  Al tijdens de ouverture schatte ik het stuk van rond 1870-80.  En dat klopte dus. Creatie of wereldpremière 28-11-1877 in Les Bouffes Parisiennes. 

De muziek vind ik iets te veel legato en te weinig of geen pétarts alla Offenbach. Of het aan de dirigent Patrick Fournillier of aan het Residentie Orkest lag, het was IMO over het algemeen veel te "mooi" en te legato en al kende ik het werk niet vond ik sommige delen ook te langzaam en te breed uitgemeten.  Misschien toeval maar de 30 min pauze begon ook 10 minuten later dan aangekondigd.
 De teksten zijn typisch Franse bouffonnerie, net als bij Offenbach.  De grootste gein vond ik de namen van de protagonisten die zichzelf altijd voorstellen en mij ook telkens - als enige? - een lach ontlokte. En ja, daarvoor moet je toch Frans met de paplepel gehad hebben om dat te snappen. Het is ook niet te vertalen hooguit uit te leggen. Dat de koning Ouf 1 oftewel "Oef de eerste" is, dat  snapt men misschien wel maar namen als Hérisson de Porc-Épic dat klinkt dus als porc-qui-pique oftewel stekelvarken en Laoula klinkt als "la Oula" en ou-la-la staat voor nou-nou met vette knipoog. De Moulin Rouge was erg ou-la-la! ;)  Koukoulit klinkt als "kiekeboe in bed" enz.

De enscenering en het decor zitten vol grapjes en de kostuums en de kapsels zijn beeldig én grappig. Wat dat betreft mijn respect voor het team en vooral voor Laurent Pelly die voor de regie én de kostuums tekende.  Mijn enige teleurstelling is dat ik het allemaal net te netjes, bijna chique vind.  Maar na wijlen Jerome Savari bij de Opéra Comique Paris die letterlijk de ene pétart na de andere liet knallen, is bijna alles te netjes of, en dat komt helaas ook voor, banale schmierende  onderbroeken lol.  

Wat de bezetting betreft: stimmlich, muzikaal en acterend: uitstekend tot meer dan goed. De "Hosen rolle" van straatventer "Lazuli" :D (kent u Lapis Lazuli, het groene goud?) gaat Stéphanie d'Oustrac inderdaad goed af. En als ik haar repertoire-lijst bekijk, ben ik wel geïnteresseerd om méér van haar te zien en te horen.  Vanavond viel dat overigens knap tegen omdat ze sommige stukjes duidelijk markeerde. Ja, bij een generale ben je nog steeds niet verplicht om voluit te zingen en het wordt ook nog steeds niet als voorstelling betaald.  Een praktijk waar ik telkens mijn twijfels over heb. Tot 20 jaar geleden was een generale repetitie altijd voor een lege zaal met een paar dozijn intimi.  Terecht is men daar van afgestapt en wordt het nu als enige try-out kans gezien. En, vooral bij een komedie of klucht, van groot belang om de zaalreacties te peilen.  Vanavond waren de lachers en dijenkletsers blijkbaar afwezig? Oh, ja toegegeven, er was er één die bij de namen telkens weer een Thaise 555! ontviel. ;)  (verklaring: 5 in Thais is Ha. En in Thaise Facebook e.a. berichten zie je ook vaak 555! of 555+ staan. :D :D :D ) En menig visueel grapje viel eveneens in goede aarde maar bleef bij beschaafd ingehouden lachje of goedkeurend gegrinnik. Maar gedurende de slotmaten van de drie aktes brak het APLAUS al los.

Kortom!  Geeft dat orkest en dirigent wat peper in hun kont!  En al zijn er dus wel kanttekeningen te plaatsen (decor akte 1 en hele belichting zo kill als maar zijn kan, alsof het om een WO 1 of Therezienstadt drama gaat) en, niet onbelangrijk(!) dit soort voorstellingen horen niet in mastodont operatheaters te gaan!  Hoewel ik op rij 9 zat, de gesproken teksten kwamen vaak überhaupt niet over!  Ook mijn lachers om die namen kwamen dankzij de (overigens voortreffelijke Nederlandse èn Engelse) boventiteling met dus onvertaalde Franse namen. :D  Nee, dergelijke werken moeten dan bij gesproken testen (en dat doen ze zelfs in de Opéra Comique Paris) gewoon iets versterkt worden. Tenzij de spelers gaan staan schreeuwen natuurlijk :( 
Nee, op een generale repetitie beoordeeld:  het loont écht wèl de moeite! :) GAAN DUS! :)